Overslaan en naar de inhoud gaan
Blade Barrier.
31 augustus

Van windturbine tot geluidsscherm

Veel windmolens van de eerste generatie, op zee en ter land, naderen hun einde levensduur. Dat maakt de vraag actueel: wat doen we met de onderdelen en dan vooral met die omvangrijke wieken? Recyclen kán, de bladen zijn immers doorgaans van staal. Maar recycling is lastig vanwege de grote omvang en de complexe vorm en opbouw van de bladen. Om diezelfde redenen lijkt hergebruik als element evenmin haalbaar. De Blade Barrier bewijst het tegendeel.

Veel windmolens van de eerste generatie, op zee en ter land, naderen hun einde levensduur. Dat maakt de vraag actueel: wat doen we met de onderdelen en dan vooral met die omvangrijke wieken? Recyclen kán, de bladen zijn immers doorgaans van staal. Maar recycling is lastig vanwege de grote omvang en de complexe vorm en opbouw van de bladen. Om diezelfde redenen lijkt hergebruik als element evenmin haalbaar. De Blade Barrier bewijst het tegendeel.

Page content

Veel windmolens van de eerste generatie, op zee en ter land, naderen hun einde levensduur. Dat maakt de vraag actueel: wat doen we met de onderdelen en dan vooral met die omvangrijke wieken? Recyclen kán, de bladen zijn immers doorgaans van staal. Maar recycling is lastig vanwege de grote omvang en de complexe vorm en opbouw van de bladen. Om diezelfde redenen lijkt hergebruik als element evenmin haalbaar. De Blade Barrier bewijst het tegendeel.

Blade Barrier.
© Rijkswaterstaat.

De Blade Barrier is een geluidsscherm van zo’n 60 m lang en 3 tot 4 m hoog langs de A58 bij Oirschot, geformeerd uit twee volledige turbinebladen en een afgezaagd deel van een blad. Ze zijn enigszins overlappend in het elkaars verlengde gelegd om zo één geluidsbarrière te vormen.

Circulair alternatief

De elementen zijn afkomstig van afgedankte en ontmantelde windturbines. In opdracht van Rijkswaterstaat zijn ze in juli vorig jaar op proef als geluidsscherm gebouwd. Daarmee is aangetoond dat hergebruik van windmolenbladen als geluidsscherm technisch haalbaar.

Uit metingen en analyses, een half jaar na plaatsing, blijkt dat de bladen in hun nieuwe functie voldoen aan de normen voor reductie van geluidhinder door wegverkeer. Ze functioneren net zo goed als de gebruikelijke betonnen schermen van 3–4 m hoog.

De akoestische prestaties van het scherm worden nog tot eind dit jaar geregistreerd, maar nu is al duidelijk dat deze vorm van hergebruik geschikt is voor een grootschalige praktijk. Daarmee wordt een substantiële bijdrage geleverd aan het verminderen van de milieubelasting van infrastructurele werken.

InnovA58

Het proefproject maakt deel uit van InnovA58. In dit ‘living lab’ test Rijkswaterstaat diverse innovatieve circulaire toepassingen van infrawerken, elementen en materialen. Het lab dient tevens als kenniscentrum voor nieuwe praktische toepassingen, onder meer voor andere beheerders van infrawerken zoals provincies en gemeenten die eveneens duurzaamheid en circulariteit nastreven. Bouwonderneming Dura Vermeer heeft de bouw van het geluidscherm voor haar rekening genomen en meegewerkt aan het scherm-ontwerp.

Het proefproject is financieel ondersteund vanuit het Programma Circulaire Doorbraakprojecten van de provincie Noord-Brabant. Het idee voor hergebruik als geluidsscherm komt van Blade-Made. Deze startup buigt zich al enige tijd samen met Superuse Studios over verschillende praktische opties van hoogwaardig hergebruik van materialen en elementen uit afgedankte windparken

Monitoring

Nog tot eind van dit jaar worden de akoestische prestaties van het circulaire geluidsscherm gemonitord. Daarnaast worden aspecten als veiligheid, onderhoud en langetermijn duurzaamheid van het scherm tegen het licht gehouden. Na afronding van de monitoring worden definitieve conclusies getrokken over de ‘tweede-levensvatbaarheid’ van de bladen als geluidsschermen. Uiteraard hoopt Rijkswaterstaat op positieve uitkomsten, want ‘de komende jaren komen er duizenden afgedankte wieken bij’.